Bugünkü röportajımız Zonguldak Kadın Sığınma Konukevi’nden. H.D.’nin hayat hikayesini öğrenmek üzere buluşma yerine vardık. Vardığımızda sıcacık enerjisi ile karşıladı bizi.

Bize kendinizden bahseder misiniz?

Öncelikle böyle güzel  bir proje yaptığınız için sizleri tebrik ediyorum. Böylesine hassas bir konuda bilinçli insanların, yaşıtlarımın olduğunu bilmek beni çok duygulandırdı. Ben H.D.  23 yaşındyım. Aslen Kastamonu’luyum fakat çocukluğum babannem ile geçtiği için Zonguldak’ın Ören köyünde büyüdüm. Annem ve babam ben çok küçük yaşlardayken trafik kazası geçirip vefat etmiş. Beni babannem büyüttü bu yaşıma kadar. Babannem, amcam ve ben yaşadık uzun yıllar. Amcamdan hiç bahsetmek istemem hayatımın kabusa dönmesine sebep olan kişi kendisi.

Sizin hikayenizi sevgilisinden şiddet gören genç kızın hikayesi olarak duydum fakat amcanızdan bahsetmek istemiyorsunuz . Sebebi nedir?

 Benim hayatıma şiddet çok küçük yaşlardayken girdi. Amcam demeye bile utandığım insan bana küçüklüğümden itibaren cinsel taciz uyguladı. Bunları anlatmaya o kadar utanıyorum ki hala atlatamadığım ve atlatamayacağım bir olay. Az önce söylediğim gibi beni babannem büyüttü. Amcam da en küçük oğluydu babannemin. Yaş farkımız vardı, benden büyüktü. Ben onu hep amcam değil de abim gibi görürdüm, beni korur kollardı. Ta ki o güne dek. Bir gün babannem başka bir köye düğüne gitti, geç saatte gelecekti. Ben de salonda televizyon izliyordum. Daha sonra amcam bana “Üstünü soyun” dedi. Dondum, kanım çekilmişti. Ne yapacağımı şaşırdım. 9 yaşımdaydım o zaman. Neyin ne olduğunu bilmezdim, çocuktum. “Amcam neden soyunmamı istesin ki?” diye düşündüm durdum. “Soyun yoksa dayak yersin” dedi. Korktum. Hiçbir şey yapamadım. Ne bağırabildim, ne kaçabildim. Amcam beni zorla soydu.  Kaçmayı denedim, direnemedim. Taciz etti o gece beni ve tek bildiğim şey bana yaptığının çok kötü bir şey olduğuydu. Babannem duyarsa beni keser diye düşünüyorken amcam, “Sakın bunları anneme söyleme, yoksa seni öldürürüm” dedi. O geceden sonra amcam beni ara ara taciz etti. Hiç sesimi çıkaramadım, korktum, öldürür beni zannettim. Ne salakmışım, ne cahilmişim… Amcam evlendi ve köyden ayrıldı. 18 yaşımdayken sevgilim olmuştu. Diğer köyde yaşıyordu, düğünde tanışmıştık. Çok sevdiğimi zannediyordum o zamanlar. Babannem “Küçüksün” dedi evlendirmedi beni. 20 yaşıma geldiğimde kaçırdı beni Mehmet. Bartın’a dayısının yanına kaçtık. Orada yaşadık uzun bir süre. Bu anlattıklarımın hepsi öyle büyük hatalar ve cahillikler ki. Baksan arada kaç yıl var, çok bir şey yok ama öyle olgunlaştım ve hatalarımdan ders aldım ki bambaşka bir insan oldum.

Sevgilinizle kaçtınız peki ya sonra ne oldu? Evlendiniz mi? Nasıl ilerledi süreç?

Ben evleneceğimizi zannediyordum. 1 yıl boyunca sadece imam nikahı ile yaşadık. Resmi nikahımız yoktu. Ben sürekli resmi nikah yapalım diyordum ama hep geçiştiriyordu. Bu arada Mehmet, amcamın bana yaptıklarını biliyordu. Yoksa cahil zihniyette olan bir insan, hele küçük bir köyde büyümüşse namusu kirlenmiş birini almazdı. Mehmet herşeyi biliyordu ve beni kabul etmişti, seviyordu sözde. Evliliğimiz hiç güllük gülistanlık ilerlemedi. Sürekli tartışıyorduk. Bana sürekli sözlü şiddet uyguluyordu. Eve hep geç geliyordu. Haliyle ben de soruyordum sebebini ve her sorgulama tartışma ile bitiyordu. Telefonunu karıştırma huyum yoktur ama telefonuna baktım bir kez ve bir kadınla mesajlarını gördüm. Kahrolmuştum, üzüntüden harap olmuştum. Kendisine hesap sorduğumda “Bana kadınlık yapmıyorsun” dedi. Kadınlık dediği şey de afedersiniz ama tuhaf tuhaf cinsel istekler. “Hangi kadın kabul ediyorsa git onunla ol” dedim ve terk ettim evi. Gidecek hiçbir yerim yoktu. Orada tanıdığım komşuma gittim kaldım ama birkaç gün geçmeden Mehmet özür dilemeye geldi. İsteksiz olarak eve döndüm. O günden sonra duygusal bağım kopmuştu. Sadece mecburiyetten onunlaydım. Hislerimi yitirmiştim yaptıklarından dolayı. Bir gün Bartın merkezde çarşı pazar alışverişi yaparken amcama rastladım. O beni görmedi ama elim ayağım buz kesmişti, ne yapacağımı şaşırdım ve eve gittim hemen. Akşam Mehmet geldiğinde amcamı gördüğümü söyledim. Nereden söyledim o gün bu lafı. Adam çıldırdı öfke, küfür kusuyordu. Görüşmediğime inandıramadım. Sürekli “Onunla görüştün, birlikte oldun, seni taciz mi etti yine bana söylemiyorsun?” gibi şeyler söyledi. Ben de çılgına döndüm, itişmeye başladık. Derken karnımda bir sıcaklık hissettim. Mehmet masadan bıçağı alıp bana saplamıştı. Kusura bakmayın gözyaşlarımı tutamıyorum.  Hastane polisi Mehmet’i aldı götürdü. Kısa bir süre yatıp çıktı. Çünkü namusunu korumak için yapmış bunu, neden uzun süre cezasını çeksin?

Bir süre tanıdıklarımda kaldım sonra beni buraya yerleştirdiler. Uzun bir süredir burada kalıyorum. Çok konuştum. Benim yaşadıklarım bir cahillik hikayesi. Benden çocukluğumu, gençliğimi aldılar ama alamadıkları tek şey yaşama sevincim. Ben bütün bu yaşadıklarıma rağmen ayaktayım ve varım. Okuyamadım, ilkokul mezunuyum. Liseyi açıktan okuyorum, hobiler edindim ve onlarla meşgul oluyorum. Ben yaşamayı 22 yaşımdan sonra öğrendim. Benim için hayat yeni başlıyor.

Bir Yorum Yazın